درختان دير زيست و كهنسال، ميراث و گنجينه‌ماندگار و ذخاير ژنتيك گياهي هر كشور به شمار مي‌آيند كه حفاظت از آنها از نظر ملي وتاريخي طبيعي اهميت بسزايي دارد.

اين درختان علاوه بر زيبايي و سر سبزي محيط ، جز ميراث ملي و حتي مقدس ايرانيان محسوب مي‌شود و وجود درختان كهنسال، نشان‌دهنده ويژگي‌هاي قدسي طبيعت در ايران است.

 تدوين برنامه و قوانين جامع، ثبت درختان كهنسال در فهرست آثار ملي طبيعي ، حفاظت علمي و دقيق، شناسنامه‌دار شدن و ايجاد مديريت منسجم براي صيانت از اين گونه‌هاي ارزشمند را ضروري است. نبود قوانين قاطع ، ايجاد جاده ، سوزاندن ، قطع درخت ، و تخريب از جمله عوامل انساني است كه اين گونه ارزشمند را تهديد مي‌كند.

عامل سن ، قطر، ارتفاع ، فرم و گستردگي تاج از جمله معيارهاي سنجش درختان ديرزيست است.

سرو ابركوه ، اروس سمنان ، سرو منجيل و هردبيل ، بلوط ويسر كجور نوشهر، چنار كتلي ، لول هرمزگان از جمله گونه‌هاي درختي دير زيست شناسايي شده در ايران است.

متن کامل

نوشته: سینا حشمتی

موضوع مطالب: مقالات و مطالب به زبان فارسی - درختان کهن

             ۱                                      ۲                                 ۳

             ۴                                     ۵                                   ۶

             ۷                                     ۸                                    ۹

            ۱۰                                   ۱۱                                   ۱۲

            ۱۳                                   ۱۴   

تقسیم بندی موضوعی: درختان کهن 

                                                   منبع: www.isfahan.ir

درخت چنار: اين درخت عمري طولاني دارد و در اصفهان به خوبي عمل آمده و رشد مي‌كند. عمر اين درخت گاهي به چندين قرن مي‌رسد. ارتفاع آن گاهي به بيش از 20 متر مي‌رسد و شاخه‌هاي انبوهي پيدا مي‌كند. برگهاي درخت چنار مانند كف دست پهن مي‌باشد، سايه آن بسيار لذّت بخش است و هواي اطراف خود را لطيف مي‌نمايد. چوب آن در نجاري مصارف زيادي دارد. قطر تنه اين درخت گاهي به بيش از دو متر مي‌رسد و به مناسبت رشد سريع، در باغها نزديك ديوارها، به صورت منظّم در فواصل زياد كاشته مي‌‌شود كه هر چند سال يكبار آن را كف‌بُر نموده، به فروش مي‌رسانند. ولي ديري نمي‌پايد كه مجدداً‌ رشد كرده و بلند مي‌شود.

در اين قسمت چند نمونه از درختان چنار قديمي اصفهان را كه شهرت قابل توجهي دارند و قرنها دوام داشته‌اند، معرفي مي‌كنيم:

چنار امام‌زاده اسمعيل: اين چنار در شرق خيابان هاتف قرار داشته است كه مربوط به زمان صفويه و در زمان شاه صفي كاشته شده ولي با كمال تأسف چندين سال قبل بريده شد.

چنار گلدون: اين چنار مربوط به زمان صفويه است. مردم بومي و اهالي روستاهاي نزديك اين چنار كهن، به اين درخت اعتقاد قلبي داشته و جهت اجابت دعاي خود به آن پارچه مي‌بستند اين چنار كهن و مقدس نيز بريده شده و در حال حاضر وجود ندارد.

چنار دستگرد: اين چنار در دستگرد خيار، واقع در جنوب غربي اصفهان كاشته شده كه مربوط به دوران صفويه و زمان شاه عباس است. درون تنة اين درخت قطور كه در طول قرون پوك شده، قهوه‌خانه ساخته بودند و مردم در ايواني كه در اطراف آن ساخته شده بود مي‌نشستند و به نوشيدن چاي و كشيدن قليان مي‌پرداختند.

چنار زهران: اين چنار قطور و كهن كه شاخه‌هاي انبوهي دارد در روستاي زهران واقع در بلوك ماربين – از مناطق بسيار حاصلخيز غرب اصفهان – قرار دارد. براي حفاظت از آن اطراف اين چنار را بسته‌اند و اتومبيلها از دو طرف آن تردّد مي‌نمايند. اهالي اين چنار را به نام خواجه خضر مي‌نامند و معتقدند كه «صاحب كرامت» است. هنوز اين درخت كهن پابرجاست و مردم نسبت به آن احترام فراوان قائل هستند. اين چنار هم مربوط به دوران صفويه است.

متن کامل