این مطلب را یکی از دوستان برای ما فرستادند و ما ضمن تشکر از این دوست عزیز این مطلب را در سایت قرار میدهیم تا همه دوستان از آن استفاده کنند. خوشحال می شویم اگر شما هم مطلبی دارید برای ما بفرستید تا همه از آن استفاده کنند. 

فرستنده: فرزان حاجتی ضیابری- سال آخر کارشناسی جنگلداری

درختان میوه در حا ل نابودی


هر ساله در ابتدای بهار یکی از دلایل زیبایی محیط اطراف ما شکوفه های زیبا و برگ های سبز درختان است که با آغازسال جدید باعث ایجاد روحیه شادی و نشاط درمردم ودلیل برحضور تعداد زیادی از مسافران و گردشگران از اقصی نقاط کشور به ناحیه شمال می شوند .

دراین میان شکو فه های سفید رنگ درختان میوه ای مثل آلوچه – سیب – گلابی و ...... که قبل از سایر درختان مژده دهنده فصل بهار هستند این زیبایی ها را دوچندان می کند. درختانی که به نظر میرسد باید با حفظ و احیاء مانع از بین رفتن آنها شویم تا هم میراثدار خوبی برای نسل های آینده باشیم و هم به پایداری اکولوژیکی منطقه کمک کنیم.

در گذشته نچندان دور در اغلب خانه های شهری و تمام خانه های روستایی چندین درخت بزرگ یا کوچک میوه وجود داشت که سمبل بهار طبیعت و سال نو بود و بعد از به ثمر رسیدن حداقل برای تنوع می توانستیم ازمیوه انها استفاده کنیم اما امروزه به دلیل عدم توجه به درختانی که در طی سالیان طولانی بزرگ شده و به ثمر نشسته اند در طی چند ثانیه این درختان قطع و از بین میروند وآنهایی هم که قطع نشوند به علت کم توجهی ما خشکیده شده و به موجودی بی جان تبدیل می شوند.

در طی سالیا ن اخیر یکی از مهمترین دلایل از بین رفتن درختان میوه ای استفاده صنعتی از این درختان بوده که عدم نیاز به پروانه استصال و وجود نداشتن هیچ گونه مانعی برای قطع این درختان کار را برای
عاملین قطع آسان نموده و باعث شده که آنها در حجم زیاد مبادرت به قطع این درختان کنند و این در حالی است که بر خلاف ارزش زیادی که این درختان از نظر زیست محیطی دارند از نظر اقتصادی زیاد با ارزس نیستند و قطع آنها قابل توجیح نیست . این مسئله برای حامیان طبیعت و همه آنهایی که از این همه زیبایی طبیعی لذت می برند وخواستار تداوم ان هستند یک زنگ خطر محسوب می شود. پس بیاییم با مشارکت هم وبه عنوان افرادی که علاقه مند به این زیبایی ها هستیم مانع از بین رفتن حتی یک اصله از این درختان شویم.

منبع: http://www.dastavardha.net

باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران

اولین جشنواره ملی حرکت

معرفی آثار و دستاوردهای انجمن های علمی دانشجویی 

16 تا 18 اردیبهشت ماه 1387 - باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران

معرفی جشنواره

 

به اعتقاد جمعي از كارشناسان در غرب مازندران ، انباشت زباله در جنگل- هاي شمال ، نوعي تلاش آگاهانه براي تخريب محيط زيست و تداوم بي‌توجهي به اين مهم، پيامدهاي زيانباري دارد.
به اعتقاد جمعي از كارشناسان در غرب مازندران ، انباشت زباله در جنگل- هاي شمال ، نوعي تلاش آگاهانه براي تخريب محيط زيست و تداوم بي‌توجهي به اين مهم، پيامدهاي زيانباري دارد. اكنون حدود ‪ ۵۰‬واحد دفع زباله به وسعت ‪ ۳۰۰‬هكتار در جنگل‌هاي شمال وجود دارد كه روزانه به طور ميانگين بيش از ‪ ۳‬هزار تن زباله در آن دپو و دفن مي‌شود. با باور اين كارشناسان ، انباشت زباله در جنگل‌هاي شمال موجب خشك شدن گونه‌هاي درختي ، نفور شيرابه‌ها، فرسايش خاك،آلودگي مخازن آبهاي زير زميني و نابودي حيات وحش مي‌شود. به تاكيد آنها براي تخريب محيط زيست و عرصه‌هاي ملي ، حفظ ذخاير و زنجيره‌هاي غذايي و انساني و استفاده مجدد از زباله در صنايع مختلف ساخت كارخانه كمپوست و اجراي طرح تفكيك زباله از مبداء الزامي است. ساخت هشت كارخانه كمپوست و بازيافت زباله از جمله مصوبات سفر هيات دولت به استان مازندران است. انباشت زباله در كنار عواملي مانند چراي بي‌رويه دام ، تجاوز و تخريب و آتش سوزي هر سال، باعث از بين رفتن و كم شدن سطح جنگل‌هاي شمال شده است. جنگل‌هاي شمال ‪ ۱/۸‬ميليون هكتار وسعت دارد. كارشناس محيط زيست از شهرستان چالوس گفت : دفع زباله درجنگل باعث تخريب آن و آلودگي خاك و آب مي‌شود. " علي كيا " در گفت و گو با ايرنا افزود : برخي مواد نظير جيوه موجود در زباله، باكتري و آلايندگي زيادي دارد و نفوذ شيرابه در خاك جنگل تبعات دراز مدتي دارد. وي اظهار داشت : با اين كه سالها درباره تبعات انباشت زباله هشدارداده مي‌شود ولي روند انباشت آن در جنگل ادامه دارد. وي خاطرنشان كرد : تفكيك زباله بايد از مبداء آغاز مي‌شود و با آموزش و مديريت پسماند بسياري از مشكلات موجود برطرف مي‌شود.   متن کامل

                                                   منبع: www.isfahan.ir

درخت چنار: اين درخت عمري طولاني دارد و در اصفهان به خوبي عمل آمده و رشد مي‌كند. عمر اين درخت گاهي به چندين قرن مي‌رسد. ارتفاع آن گاهي به بيش از 20 متر مي‌رسد و شاخه‌هاي انبوهي پيدا مي‌كند. برگهاي درخت چنار مانند كف دست پهن مي‌باشد، سايه آن بسيار لذّت بخش است و هواي اطراف خود را لطيف مي‌نمايد. چوب آن در نجاري مصارف زيادي دارد. قطر تنه اين درخت گاهي به بيش از دو متر مي‌رسد و به مناسبت رشد سريع، در باغها نزديك ديوارها، به صورت منظّم در فواصل زياد كاشته مي‌‌شود كه هر چند سال يكبار آن را كف‌بُر نموده، به فروش مي‌رسانند. ولي ديري نمي‌پايد كه مجدداً‌ رشد كرده و بلند مي‌شود.

در اين قسمت چند نمونه از درختان چنار قديمي اصفهان را كه شهرت قابل توجهي دارند و قرنها دوام داشته‌اند، معرفي مي‌كنيم:

چنار امام‌زاده اسمعيل: اين چنار در شرق خيابان هاتف قرار داشته است كه مربوط به زمان صفويه و در زمان شاه صفي كاشته شده ولي با كمال تأسف چندين سال قبل بريده شد.

چنار گلدون: اين چنار مربوط به زمان صفويه است. مردم بومي و اهالي روستاهاي نزديك اين چنار كهن، به اين درخت اعتقاد قلبي داشته و جهت اجابت دعاي خود به آن پارچه مي‌بستند اين چنار كهن و مقدس نيز بريده شده و در حال حاضر وجود ندارد.

چنار دستگرد: اين چنار در دستگرد خيار، واقع در جنوب غربي اصفهان كاشته شده كه مربوط به دوران صفويه و زمان شاه عباس است. درون تنة اين درخت قطور كه در طول قرون پوك شده، قهوه‌خانه ساخته بودند و مردم در ايواني كه در اطراف آن ساخته شده بود مي‌نشستند و به نوشيدن چاي و كشيدن قليان مي‌پرداختند.

چنار زهران: اين چنار قطور و كهن كه شاخه‌هاي انبوهي دارد در روستاي زهران واقع در بلوك ماربين – از مناطق بسيار حاصلخيز غرب اصفهان – قرار دارد. براي حفاظت از آن اطراف اين چنار را بسته‌اند و اتومبيلها از دو طرف آن تردّد مي‌نمايند. اهالي اين چنار را به نام خواجه خضر مي‌نامند و معتقدند كه «صاحب كرامت» است. هنوز اين درخت كهن پابرجاست و مردم نسبت به آن احترام فراوان قائل هستند. اين چنار هم مربوط به دوران صفويه است.

متن کامل